nieuw stuk van Peter De Graef
Hoe groter iets is hoe trager het lijkt te bewegen
Ik heb vanmorgen mijn broer begraven. En straks gaan we kip eten. Potverdorie.
| Adrienne in Boiling Frog
Op uitnodiging van regisseur Erik Whien schrijft de Vlaamse auteur Peter De Graef een nieuw stuk voor het gehele acteursensemble van Toneelgroep Oostpool, aangevuld met gastspelers Bram Coopmans en Bianca van der Schoot.
Boiling Frog gaat over de verwoestende kracht van de economie en de verslavende onvrede die dat bij ons aanwakkert. Over de familie Berkema die al 264 jaar in de keramiek zit. Over de tuinman, en het keukenmeisje met een vreselijk geheim. Ploeterende mensen met dichtgesnoerde kelen die vat proberen te krijgen op onze samenleving en deze tijdsgeest. Een tragikomisch stuk over het concept taal, over De Verlichting, over misvormde familiebanden en over waarom een kikker, in langzaam opkokend water, verstijft en niet van zijn plek komt.
We hebben de kerk met zijn onhoudbare dogma's en zijn dubbelzinnigheden op een gegeven moment de rug toegekeerd zonder die te vervangen. Daardoor is er een vacuüm ontstaan. Een vacuüm vult zich altijd spontaan met wat er voor handen is. Dat is in het geval van de westerse wereld de vrije markt met zijn wetenschappelijk beheersbare (denken wij) wetmatigheden. Als we vroeger gelukkig probeerden te worden door ons tot God te keren proberen we dat nu te doen door te consumeren en/of steeds hogere winsten te maken. Het wordt tijd dat we ook dat model de rug toekeren en een hogere macht terug in huis halen.
Alle teksten van De Graef hebben gemeen dat zij de toeschouwer met veel humor op sleeptouw nemen in een wereld van wreedheid, gekte en fantasie, waarin de toeschouwer achter elke hoek zichzelf en de werkelijkheid tegenkomt.
Boiling Frog duurt 2 uur en 45 minuten, inclusief pauze.
tekst Peter De Graef | spel Bram Coopmans, Sanne den Hartogh, Maria Kraakman, Kirsten Mulder, Stefan Rokebrand en Bianca van der Schoot | regie Erik Whien | decor Mieke Wolters | kostuums Rebekka Wörmann | licht Gé Wegman | muziek Bart Rijnink | portretfotografie Annaleen Louwes