Representatie Aziatische vrouwen na Puccini

De opera van Puccini heeft een grote stempel gedrukt op de beeldvorming en representatie van Aziatische vrouwen in de media. Voor veel Aziatische vrouwen is er nog steeds maar een beperkt soort rollen wat zij aangeboden krijgen.

1. De China Doll/Lotus Blossom:

Vaak neergezet als: passief, dienend, minderwaardig, zonder eigen mening en hypervrouwelijk. Dit stereotype weerspiegelt eurocentrische imperialistische fantasieën van dominantie. De Aziatische vrouw wordt geexotiseerd om macht op haar uit te oefenen, om haar te kunnen controleren en om haar te redden.

Kijk bijvoorbeeld naar: Cio-Cio-San uit Madama Butterfly, Hana-Ogi uit Sayonara of veel vrouwen in Shōgun (1980).

2. De exotische, hyperseksuele vrouw:

Vaak neergezet als: exotisch, mysterieus, gewillig, heel erg geobjectificeerd, vergelijkbaar met een prostituee. Dit stereotype weerspiegelt het idee dat Aziatische vrouwen hun fysieke aantrekkingskracht en mystieke uitstraling gebruiken. Hiermee worden ze gereduceerd tot een seksuele fantasie.

Kijk bijvoorbeeld naar: ‘Da Nang Hooker’ uit Full Metal Jacket, de tweeling uit de derde Austin Powers film, of Tranh Pak en Sun Jin Dinh uit Mean Girls.

3. Dragon Lady, de agressieve, gevaarlijke vrouw:

Vaak neergezet als: machtig, sluw, manipulatief, berekenend, gevaarlijk, ontastbaar, seksueel en intelligent. Dit stereotype weerspiegelt de angst van het ‘Gele Gevaar’, ontstaan in 1900 voor het mysterieuze Oosten dat gevaarlijk en ondoordringbaar is waar het Westen voor moet waken. Dit type gebruikt haar seksualiteit en intellect om mannen te verleiden en gebruiken voor hun eigen gewin. Soms wordt dit stereotype daarom ook gezien als “een grotere uitdaging” om te overmachtigen. Daarnaast kan je ook denken aan de “stricte moeder”: een enge, boze vrouw die veel te streng is.

Kijk bijvoorbeeld naar: O-Ren Ishii in Kill Bill of Wai Lin uit James Bond, Tomorrow Never Dies. Maar ook Mrs. Kim, de moeder van Lane in Gilmore Girls.

4. De nerd, de Modelminderheid:

Vaak neergezet als: hardwerkend, onempatisch, met goede cijfers en resultaten. De succesvolle immigrant die geen problemen veroorzaakt.  Dit stereotype weerspiegelt de Modelminderheidsmythe waarbij het idee bestaat dat ze daadwerkelijke de ‘betere’ minderheid zijn. Dit zorgt onder anderen voor onrealistische verwachtingspatronen en prestatiedruk, zowel binnen als buiten de Aziatische gemeenschap.

Kijk bijvoorbeeld naar: Lane uit Gilmore Girls, maar meestal wordt dit stereotype neergezet door mannen.

3. De onzichtbare, stille vrouw. De token:

Vaak neergezet als: personage zonder echte stem of nut in het verhaal. Deze vrouw is vaak op de achtergrond, (emotioneel) gereserveerd met geen tot weinig tekst. Een heel ondiep karakter dus. Dit is een voorbeeld van tokenisme, het idee van ‘diversiteit’ door mensen van kleur toe te voegen aan films, series en andere media. Maar het benadrukt vooral de onzichtbaarheid van Aziatische mensen met het idee dat Aziaten stoïcijns zijn. Ze worden gereduceerd tot vulling van beeld. Soms komen deze personages ook voor als Oude Wijze, al wordt deze rol vaker door mannen gevuld dan door vrouwen.

Kijk bijvoorbeeld naar: Memories of a Geisha, Mindy in Emily in Paris, Cho Chang in Harry Potter.

Waarom is dit een probleem?

Media vormt hoe wij naar de wereld kijken. Het vormt hoe wij naar mensen kijken.
Wanneer de enige Aziatische mensen die in films, series of theater, stil, dienstbaar, gewillig en passief zijn, dan wordt er beeld geschapen van hoe Aziatische mensen zich gedragen.

Ook voor Aziatische vrouwen die in het Westen leven is dit beeld sterk aanwezig. Als deze stereotyperingen de enige beelden zijn waarin men zichzelf gerepresenteerd zien in de wereld, heeft dat een effect op hoe men denkt dat men zich hoort te gedragen.

Er ligt daarom een enorme druk op de Aziatische gemeenschap om het ‘goed’ te doen en een voorbeeld voor andere migranten.

Dit wordt ook wel de Modelminderheidsmythe genoemd. En wanneer iemand hier vaak op gecomplimenteerd wordt, gaat men vaak zijn best doen om te leven naar de standaard waar men bevestiging voor krijgt en wordt dit gedrag alleen maar meer versterkt, wat ook de beeldvorming en stereotypering versterkt.